والفجر و لیالٍ عشر ...

سلام بر تو ای مطلع فجر، ای سپیده سحر، ای انفجار نور، خوش آمدی.

خوش آمدی که با آمدنت غل های سنگین از گردنمان فرو ریخت، زنجیرها از دست و پایمان گسیخت، کمرهای خمیده مان راست شد، بر لب های پژمرده مان شکوفه های تبسم نشست، در قلب های سوخته مان گلبوته های عشق و امید روئید و برگونه های زردمان گلخنده های سرخ نمودار شد.

خوش آمدی که با مقدمت، عطر آزادی به جای بوی باروت در فضای میهن اسلامیمان پیچید. قفس ها شکسته شد و نفس ها از زندان سینه ها رهایی یافت.

خوش آمدی که با آمدنت، سوز و سرما از شهر و دیارمان گریخت، برف های بهمن با حرارت ایمان و اخلاص، آب حیات شد.