یلدا یعنی زندگی آنقدر کوتاهه که یک دقیقه بیشتر باهم بودن را باید جشن گرفت

"ماه" دلداده "مهر" است و این هر دو سر بر کار خود دارند که زمان کار ماه، شب است و مهر، روزها برمی آید.

ماه بر آن است که سحرگاه، راه بر مهر ببندد و با او درآمیزد، اما همیشه در خواب می ماند و روز فرا می رسد که ماه را در آن راهی نیست.

سرانجام ماه، تدبیری می اندیشد و ستاره ای را اجیر می کند، ستاره ای که اگر به آسمان نگاه کنی همیشه کنار ماه قرار دارد و عاقبت نیمه شبی ستاره، ماه را بیدار می کند و خبر نزدیک شدن خورشید را به او می دهد.

ماه به استقبال مهر می رود و راز دل می گوید و دلبری می کند و مهر را از رفتن باز می دارد.

درچنین زمانی است که خورشید و ماه کار خود را فراموش می کنند و عاشقی پیشه می کنند و مهر دیر برمی آید و این شب "یلدا" نام می گیرد.

از آن زمان هر سال مهر و ماه تنها یک شب به دیدار یکدیگر می رسند و هر سال را فقط یک شب بلند و سیاه وطولانی است که همانا شب یلداست.

و چه فرقی دارد که فال حافظت چه میگوید وقتی حال و احوالت میتواند تنها به دست خدایت و اعماق افکارت،بهترین باشد